BEN SENİ SEVİYORUM ÇÜNKÜ !
Seni seviyorum,
çünkü her sabah kalktığımda bir günü daha seninle
geçirecek olmanın mutluluğunu yaşatıyorsun bana
Ben güne seninle başlıyorum ve her gün hayatı
yeniden keşfediyorum.
Seni seviyorum,
çünkü gökkuşağının her tonunu gölgede bırakan en
parlak renksin. Herşey senin rengini taşıyor ve
benim için ancak o zaman anlamlı oluyor.
Seni seviyorum,
çünkü soğuk günlerimde içimi ısıtan melteminsin.
Sıcak günlerde ise ferahlık veren kuzey rüzgarı.
İliklerime işleyerek esiyorsun.
Seni seviyorum,
Çünkü herşeyde sen varsın. Nasıl olmayacaksın ki?
Sanki sen doğduğumdan beri içimdeydin.Yüreğimin
en derin köşesindeydin. Sanki ortaya çıkmak için beni
bekliyordun. Ve ben orada olduğunu fark edince
hakettiğin yere çıkardım seni.
Seni seviyorum,
çünkü hep benimlesin. Seni görmem için yüzüme
bakmam gerekmiyor. Gözümü kapatsam ordasın.
Gördüğüm her yüz aslında sensin.
Seni seviyorum,
çünkü gözlerinin içindeki binlerce yıldız, gecenin karanlığını delip geçiyor.
sen bana bakarken ben kendimi yıldızlara bakıyor gibi hissediyorum.
O yıldızlar parlaklığında kaybediyorum kendimi.
Gözlerim kamaşıyor ama şikayetçi değilim aydınlığından.
G üneş doğmasa yıldılar kaybolmasa diyorum ama biliyorum ki güneşim de
sen olacaksın gecenin sonuda. Bu kez daha parlak, daha aydınlık
çıkacaksın karşıma.
Seni seviyorum,
çünkü saçların ellerimin arasında kayıp giderken, dünyadaki cenneti
bulmuş gibi hissediyorum kendimi. Cennetin sahibi sensin ve biliyorum ki
sadece izin verdiklerin girebilir o cennete . Ben o cennete kalmaya
kararlıyım.
Seni seviyorum ,
çünkü her gülümsiyişin içime yeniden yaşama sevinci dolduruyor. Her
gülümseyişin ,karamsarlığı yıkıyor, umutsuzluğu parçalıyor. Bir çiçek
bahçesine çeviriyor çorak dünyayı.
çiçek dedimya, bir çiçek adı verseydim sana papatya olurdun. Açışıyla
dünyaya, insanlara baharın geldiğini müjdelleyen papatya. İddasız ama
güzel. Güzel ama kibirsiz.
Seni seviyorum,
çünkü seni sevmeyi, sana dokunmayı, seni dinlemeyi, sana bakmayı,
seni koklamayı, seninle paylaşmayı seviyorum.
Seninle birlikte insana dair ne varsa onları da seviyorum.
Seni sevdiğimi anlatmaya çalışırken ne kadar çaresiz olduğumu da
görüyorum. Her sözcükten sonra durup tekrar tekrar düşünüyorum, seni
yeterince anlatabildim mi diye.
Biliyorum ki yetmeyecek, bukadar sözcükten sonra bile sana sevgimi
anlatmamış olacağım.
sözcüklerin bittiği yerde gözlerime bak .
Onlar bu sevgiyi Çok daha iyi anlatacaktır sana....
Aşk mı? Sevgi mi?
Önce bir kıvılcım olur,düşer yüreğine
Ilık ılık eser,meltem rüzgarı gibi,okşar yanaklarını,
Geceyi aydınlatan dolunay kadar yansır yüzüne,
Giderek hırçınlaşır sonra,denizin dev dalgaları gibi yutar seni,
Ardından vurursun sahile,parçalanmış bir ceset gibi,
Her yanın acıya boğulur sonrasında.
Aşk mı...Sevgi mi..?.
Oysa,sevgiseni kuşatır tüm şefkatiyle,
Yüreğinde,çiçekler yeşerir rengarenk,
Dahagüvenli,bakarsın yaşamaa
Huzur saçar, tüm benliğine, O,siper olur sana yeri geldiğinde.
Bazende,gözyaşında birzerre...
Yoktur sevginin karakterinde kötülükler,
Acı çektirmez,çeker sadece.
Bir ana gibi sarar seni ömrünce
Aşk mı...Sevgi mi...?
Bir gül olmak isterdim,
dalımdan koptuğum an
yalnız senin için kopayım
ve yalnız senin avuçlarında solayım diye bir tanem
Seni ne kadar sevdiğimi öğrenmek istersen yere düşen yağmur damlalarını tutmaya çalış,tutabildiklerin senin sevgin tutamadıklarınsa benim sana olan sevgimdir...
工具 
